Nieobecność

Nie myślcie sobie, że odpuściłam sobie zupełnie i zapomniałam o Slimming World. Nic z tych rzeczy. To zmęczenie daje mi w kość na tyle, że nie miałam siły, by tu zaglądać. Poziom energii zaczyna jednak wzrastać, a do urlopu coraz bliżej, więc naładuję, mam nadzieję, akumulatory i wrócę do pisania na bieżąco. A póki co...

Ostatnich kilka tygodni to istna plecionka upadków i wzlotów. Jeden tydzień powinnam zupełnie wykreślić z życiorysu SW. Każdy kolejny dzień pełen był zapychania ust czymkolwiek, byle dużo i słodkie. Spodziewałam się, że przybiorę kilka kilogramów, ale nie było tak źle. Mój organizm nie poddał się i walczył z ilością kalorii, jaką mu serwowałam w owym tygodniu i zamiast przybrać, straciłam na wadze. By jednak nie dopuścić do wzrostu tejże w kolejnych tygodniach, musiałam ostro wziąć się w garść i przyjrzeć temu, co i w jakich ilościach zjadam. 

W utrzymaniu wagi i utracie kolejnych kilogramów bardzo pomogły mi otręby owsiane. 35g jako HEB, wymieszane z jogurtem (bez cukru i tłuszczu) i owocami na śniadanie naprawdę działa cuda. Otręby świetnie oczyszczają układ trawienny, pomagając pozbyć się złogów w jelitach. Do tego minimum dwa litry wody dziennie. Jeśli komuś picie wody sprawia problemy, to wodę można zastąpić zieloną lub białą herbatą. Jest ich naprawdę dużo rodzajów w sklepach, więc z pewnością picie herbat nie stanie się nudne. Do herbat zielonych o aromacie owocowym polecam odrobinkę słodzika i kostkę lodu. Świetne szczególnie w gorące dni. 

Z piciem wody zawsze miałam problem. Po kilku łykach miałam wrażenie, że zaciska mi się gardło i ani kropli więcej nie będę w stanie przełknąć. Pomogło mi w przezwyciężeniu tego problemu picie wody z butelek ze słomką. Sportowe, sporej pojemności butelki nadają się do tego znakomicie. Szczególnie te ze słomkami o nieco większej średnicy. Warto spróbować.

Jutro kolejne ważenie. Jestem o nie spokojna, choć z nie tylko mojego doświadczenia wiem, że waga lubi zaskakiwać. Do tej pory schudłam ze Slimming World 28 kilogramów, a do kolejnego certyfikatu (4,5 st) brakuje mi dokładnie 1,5lb. I liczę na to, że jutro uda mi się otrzymać ten certyfikat, bo przez kolejne trzy tygodnie nie będę miała możliwości, by brać udział w spotkaniach, a moja waga może podskoczyć podczas urlopu z rodziną. Na pewno jednak będę robiła wszystko, by nie przesadzać z grzechami i nie dopuścić do wielkiego zyskania na wadze. Im mniej przybiorę, tym mniej będę musiała ponownie gubić. A po wakacjach wracam z nowymi wpisami, pomysłami na zdrowe jedzenie i nową energią do życia wg Slimming World :-)

TYDZIEŃ 14

Spodziewałam się, ale i tak czuję się wspaniale z taką utratą wagi. Dziś 6lbs mniej! Łącznie schudłam już 3st 7lbs (22,2kg), za co otrzymałam certyfikat

...a na moim profilu na stronie Slimming World pojawiła się odznaka za 21kg mniej.

Czuję się świetnie. Motywacja na wysokim poziomie. Za dwa tygodnie mam rocznicę ślubu, więc chcę zrobić sobie prezent w postaci kolejnego certyfikatu, tj. 4st award. Nie musicie trzymać kciuków, bo wiem, że jeśli chcę, to potrafię osiągnąć to, co chcę!

Dobrego tygodnia!

TYGODNIE 12 & 13

Już jutro kolejne ważenie, a ja jeszcze nie zrelacjonowałam dwóch poprzednich. Brak czasu, by spokojnie usiąść i napisać. 

Dwa tygodnie temu byłam pewna, że od chwili, gdy zaczęłam spotykać się w grupie Slimming World, to ważenie po raz pierwszy pokaże, iż zamiast schudnąć - przybrałam. Byłam na to gotowa po tym, jak pozwoliłam sobie na nieco więcej kalorycznego jedzenia, niż dotychczas. Ale to było w porządku. Chciałam, zjadłam i przygotowałam się na wzrost wagi. W czwartek przyszłam do grupy, która spotyka się dwie godziny później niż moja, nadal jednak z tą samą konsultantką. Moje zdziwienie na to, co pokazała waga było naprawdę duże. Nie dość, że schudłam, to dobiłam do kolejnego etapu, za który przyznaje się certyfikaty! 3st było za mną. 

Tego dnia przekroczyłam również 20kg, co obiecałam sobie świętować. Tak więc był kawałek okropnie słodkiego ciasta do kawy z przyjaciółką, wino z mężem wieczorem, a kolejnego dnia wielka polska drożdżówka z serem, którą, okazało się, sprzedają w jednym z supermarketów w mojej okolicy na półce z polskim pieczywem. Niczego nie żałowałam, choć spodziewałam się, że skoro nie przybrałam w minionym tygodniu, to już z pewnością nie ominie mnie to w kolejnym ważeniu.

No i miałam rację. Tydzień temu zaliczyłam pierwszy wzrost. Co prawda tylko 1lbs (0,453kg), ale jednak zmotywowało mnie to do ponownego zaostrzenia kontroli tego, co jem i w jakiej ilości. Fajne jest to, że nawet jeśli mam ochotę na coś słodkiego, to jest naprawdę wiele innych produktów, które mój słodki apetyt zaspokoją, niż tylko słodycze.

Ten tydzień spędziłam z córką w domu. Miałam w planach wyjazdy na wycieczki, chodzenie na spacery i do parku, na plac zabaw. Pogoda jednak popsuła nam wszystkie plany. Dzień w dzień leje. Za to w sprzątaniu nadrabiam odwieczne zaległości. Body Magic każdego dnia. Zapisuję też wszystko, co zjadam i wypijam, co daje mi kontrolę nad ilością grzechów. Nic się nie wciśnie niezauważone, co wcześniej się czasem zdarzało. Spodziewam się, że jutro waga w grupie pokaże mi kilka funtów mniej. 

Mała ciekawostka. 20kg na wadze mniej sprawiło, że mój rozmiar jest o cztery mniejszy niż zanim zaczęłam chudnąć. Zresztą, zobaczcie różnicę. Póki co, tylko na twarzy :-)

TYDZIEŃ 11

Minioną niedzielę spędziłam między innymi na porządkowaniu mojej szafy odzieżowej. Okazało się, że prawie połowa rzeczy, które nosiłam do tej pory nie nadaje się już do noszenia przeze mnie. Część z nich, tych, które do niedawna były jeszcze dobre, zwyczajnie na mnie wiszą i wyglądam w nich, jak w workach. Część ubrań, które nosiłam wieki temu, a przestałam nosić z wiadomego powodu, są teraz na mnie dobre, ale w raczej luźny sposób, niż dopasowany. Zostało mi naprawdę niewiele ciuchów, które są akurat na moją obecną sylwetkę. Z jednej strony bardzo mnie to cieszy. Z drugiej jednak strony, martwi, że teraz już naprawdę muszę kupić choć trochę ubrań na swój obecny rozmiar. Na lato nie mam prawie nic. Nawet legginsy ze mnie zjeżdżają! 

Odkopałam w jakiejś walizce z ubraniami spakowanymi na bliżej (lub dalej) nieokreśloną przyszłość, między innymi spodnie, spódnice i jeansy. Kilka sztuk w rozmiarach ówcześnie dużo za małych. Jedne jeansy, gdy wyjęłam je z walizki, wydały mi się tak małe, że aż nierealne, bym je kiedykolwiek nosiła. Nie przypominam ich sobie. Rozmiar około 2 - 3 mniejszy niż ten, który do niedawna nosiłam. Metka prawie nie sprana, więc widocznie nie nanosiłam się ich za długo. Przymierzyłam je i okazało się, że one nie dość, że dobre, to w dodatku nieco luźnawe! Ach, radochę miałam w tego przymierzania, co niemiara. Szczególnie z zaciasnych kiedyś spódnic, które teraz, po zapięciu, zjeżdżały mi z bioder. Szykuje się gruba wyprzedaż na eBay :-)

Ale, ale! Przecież o ważeniu miała być mowa. Przyznam się, że w poprzednim wpisie o ważeniu popełniłam błąd w obliczeniach i zamiast całkowitej utraty wagi, która wynosiła 17,091kg wpisałam 17,91kg. A to już spora różnica. Błąd we wpisie poprawiłam i wszystko mi się już zgadza. Kilka ostatnich dni główkowałam, jak to możliwe, że mi się liczby o prawie kilogram nie zgadzają. Ale już się sprawa wyjaśniła i jest naprawiona. 

A dziś na wadze 3lbs mniej (1,36kg), co daje łącznie 18,4kg mniej! I za to odznaka na stronie SW.

A do tego kolejny raz...

...tyle, że tym razem to trochę przypadkiem. Otóż tytuł miała otrzymać inna osoba z mojej grupy. Ale, że wyszła wcześniej ze spotkania, to nagroda przypadła mnie, bo ja byłam zaraz za nią w kolejce po tytuł. Tak czy inaczej cieszy tak samo :-) Wygląda na to, że zgarniam prawie wszystkie tygodniowe nagrody. Miło :-)

Kolejny tydzień będzie trudny. Już dziś żle zaczęłam od 36 syns! Ale z pełną świadomością popełniłam ten grzech jedząc małe pudełko lodów orzechowych. Od wielu tygodni nie jadłam nic tak grzesznego. I cieszę się, że to zrobiłam. Dało mi to poczucie bezsensowności zjadania takiej ilości kalorii. Bo nie dość, że już w połowie opakowania czułam, że chyba mi wystarczy, że za słodkie i mam dość (nie dojadłam, jakąś 1/5 wyrzuciłam do śmieci, bo w zamrażarce nie mam na to miejsca), to w dodatku teraz mam okropny niesmak w ustach. Już zapomniałam, jak to jest nieprzyjemnie po takiej ilości cukru. Mam więc przypomnienie i nauczkę. 

Jednak to nie koniec grzechów na ten tydzień. W sobotę cały dzień spędzę na spotkaniu, gdzie będzie podawany lunch, na który nie mam żadnego wpływu. Owszem, mogłabym wziąć może swoje jedzenie. Ale byłoby to raczej niestosowne. 

Tak więc szykuję się na ciężki bój w kolejnym tygodniu, bo chcę stracić przynajmniej 1,5lbs, bym mogła otrzymać certyfikat za stracone 3 stones. Plan jest taki: dużo wody, dużo ruchu i mało grzechów (najlepiej poniżej 5 dziennie). I będzie dobrze. 

TYDZIEŃ 10

Dziś było nieco inne ważenie, niż zwykle z powodu odbywających się wyborów. Nie mieliśmy przez to sali, na której mogło odbyć się nasze spotkanie. Ważenie jednak się odbyło. Od dziś jestem o kolejne 4 funty (1,81kg) lżejsza. Kilka pań, które pojawiły się w tym samym czasie, co ja, zwróciło uwagę, jak szczupło wyglądam i jak wielką widać różnicę. Bardzo miło się słyszy takie komplementy.

Otrzymałam dziś kolejny certyfikat za utraconą wagę. Do tej pory schudłam 2st 9,5lbs czyli 17,1kg.

Poza tym, od kilku tygodni zaczęłam unikać komunikacji miejskiej na tyle, na ile się da. Co prawda nadal muszę jeździć z domu do szkoły, by odwieźć córkę, a później wrócić ze szkoły, gdy ją odbiorę. Jednak po odprowadzeniu jej do szkoły zwykle podjeżdżałam kilka przystanków do pracy, czego teraz nie robię. Chodzę piechotą wszędzie gdzie się da. Co więcej, staram się chodzić szybko, by zmusić moje serce do szybszego pompowania krwi, a co za tym idzie do większego wysiłu całego ciała. Już teraz widzę efekty mojego chodzenia. Nogi zaczęły mi się ładnie kształtować, pupa zaczyna się stawać okrągła i kształtna. I z kondycją u mnie o wiele lepiej. Pewnie wkrótce znów dołączę do siłowni. Tylko, że tym razem na pewno nie zrezygnuję po kilku wizytach, jak to bywało kiedyś :-) A żeby jeszcze dodać trochę do "Body Magic" (każda czynność, która powoduje wysiłek Twojego ciała, efektem której jest usprawnianie i pozytywny wpływ na sylwetkę i zdrowie), to często robię coś, co nazywamy "kettle dance", czyli tanic czajnikowy. W skrócie polega to na... tańcu z czajnikiem! Albo z innym przedmiotem, którego aktualnie używamy do domowych czynności. Myjesz podłogę? Zatańcz z mopem! Myjesz naczynia? Pokręć tyłeczkiem w rytm muzyki! Ubierasz się? Pokaż sobie w lustrze swoje kocie ruchy! To świetna zabawa i niesaqmowicie poprawiająca nastrój czynność. Wystarczy się przemóc i przestać się wstydzić samej siebie :-)

Za to, że coś zmieniłam w swoim życiu, że zaczęłam się więcej ruszać i robię to od ponad 4 tygodni, dostałam certyfikat z gratulacjami. To równie miłe, jak certyfikaty za utratę wagi. I równie motywujące!

TYDZIEŃ 9

Zacznę od tego, że w końcu wiem, na czym polega przyznawanie nagrody Slimmer of the Week. Otóż sumuje się liczbę straconych funtów w ostatnich dwóch tygodniach i ta osoba, która straciła ich najwięcej wygrywa. Wyłączeni z tego konkursu są ci, którzy w poprzednim tygodniu zamiast stracić - przybrali na wadze oraz ci, którzy w minionym tygodniu dopiero dołączyli do klubu. Nie wiedząc tego wcześniej i uważając, że wygrywa ten, kto w bieżącym tygodniu schudł najwięcej, byłam niewyobrażalnie zaskoczona, że to znów wygrałam ja! Nawet nie wiecie, jakie to cudowne uczucie! A tym razem w koszyku było tyle dobroci, że aż się martwiłam, że nie dam rady sama tego donieść do domu. Kilka kilogramów jabłek, kilka bananów, kilogram ryżu, opakowanie młodych warzyw, cebula, pomarańcze, mandarynki i limonka, a do tego silikonowa foremka do pieczenia pączków z dziurką! Cieszę się z tego wyszystkiego, jak dziecko :-) Ale ponieważ już jedną taką foremkę mam, kupioną dwa dni temu (!), to oddam ją w dobre ręce mojej siostry, która na pewno wykorzysta ją do pieczenia łakoci dla swoich pociech. Przy okazji wspomnę, że wszystkie dobroci z koszyka dla zwycięzcy pochodzą od członków klubu, którzy przynoszą to, czym chcą obdarować zwycięzcę. Ja dziś dwa jabłka dorzuciłam ;-) Dla siebie!

A skoro wygrałam, to przydałoby się pochwalić, ile w tym tygodniu mnie mniej. Równe 5lbs, czyli 2,267kg. 

Poza cotygodniowymi wpisami w mojej książce SW, korzystam również z aplikacji na telefon oraz strony internetowej, na której aktualizuję swoje dane co tydzień. Jest to dla mnie o tyle fajne, że mimo, iż na spotkaniach wagę mierzy się w kamieniach i funtach, to na stronie używam kilogramów. Tam też przyznawane są osobne "certyfikaty". Dziś po wpisaniu aktualnej wagi pojawił mi się taki oto certyfikat:

To już 15kg mniej na wadze! Jestem dumna z siebie bardzo. Pamiętam, gdy pierwszy raz poszłam na spotkanie w Slimming World, powiedziałam Lindzie, że nie wierzę w skuteczność tego żywienia i nie wierzę, że uda mi się schudnąć I UTRZYMAĆ niższą wagę. A tu proszę bardzo! Od 9 tygodni nie wrócił ani jeden gram, za to co tydzień na wadze troszkę mniej. Raz idzie mi lepiej, raz gorzej, ale zawsze do przodu!

Zauważyłam, że pomaga mi zapisywanie wszystkiego, co zjadam. Wiem wtedy, na co mogę sobie jeszcze pozwolić i co powinnam zmienić, jeśli coś poszło nie tak. Efekty widać po dzisiejszym ważeniu, bo ten tydzień był dokładnie spisywany i analizowany przeze mnie. Polecam ten sposób, to naprawdę działa!

TYDZIEŃ 8

Przyszła pora, by oswoić się z myślą, że moja waga nie zawsze będzie spadała w takim tempie, jak do tej pory. W minionym tygodniu poświęciłam wiele uwagi, by moje posiłki były złożone w dużej mierze z produktów speed (S), które to powinny wzmagać przemianę materii i szybsze chudnięcie. Starałam się też ograniczać grzechy, by było ich jak najmniej. Mimo tych starań, na wadze zaledwie 1lb mniej (453g). Ten jeden funt utraty wagi spowodował jednak, że otrzymałam kolejny certyfikat. 2st (12,7kg) ciała mniej od chwili rozpoczęcia przygody z SW.

TYDZIEŃ 7

Siedem kolejnych dni po poprzednim ważeniu nie było dla mnie najlepszymi. Źle się czułam, mój organizm ewidentnie się przeciwko czemuś buntował. Byłam wzdęta, bolał mnie brzuch i ogólnie czułam się beznadziejnie w ostatnich trzech dniach przed samym ważeniem w czwartek. Poza tym okropnie chciało mi się zjeść coś słodkiego, nawet czekoladowego, choć w zasadzie za czekoladą nie przepadam. Nie dałam się skusić złym podszeptom i wytrwałam bez dodatkowych grzechów. Jednak na wadze nie ubyło tyle, ile planowałam. Właściwie, to po tych kilku dniach złego samopoczucia, nie dziwiłabym się, gdybym zamiast schudnąć, przybrała na wadze. Tak się nie stało. Kolejny funt (0,45kg) dołączył do utraconych już wcześniej. Dobre i to. Lepsze niż nic.

TYDZIEŃ 6

Właśnie zjadłam dwie duże kluchy na parze z gulaszem zrobionym w slow cookerze, całość zabrało mi 13 syns, ale warto było. Oj warto!

I to jest cudowne w tym żywieniu. Można zjeść, co się lubi i nie żałować! Byle z rozsądkiem.

Dziś nie zdobyłam żadnego certyfikatu, ale za to kolejny raz wygrałam Slimmer of the Week! Okazało się bowiem, że nagroda ta jest przyznawana częściej niż raz w miesiącu. Nie za bardzo rozumiem, jak to działa, ale podoba mi się, bo kolejny raz dostałam w nagrodę warzywa i owoce. I dzisiaj nie zapomniałam ich sfotografować.

Bardzo przyjemne uczucie, gdy wskazuje się mnie jako przykład wspaniałych efektów i gdy chwali się mnie przed kilkudziesięcioma innymi osobami zmagającymi się z nadwagą, a oni wszyscy biją mi brawo i szczerze cieszą się ze mną z mojego sukcesu. Bo w SW ludzie się wspierają, pomagają zwalczać przeciwności w osiągnięciu wymarzonej wagi i naprawdę cieszą się, gdy ktoś traci kolejne kilogramy, a właściwie funty.

Podsumowując ubiegły tydzień, na wadze mniej 5,5lbs=2,4kg. Razem to już 12 kg mniej! 

Zaczęłam odczuwać luz w ubraniach. Nie chcę jeszcze inwestować w nową odzież, bo w planach mam stratę przynajmniej jeszcze raz takiej wagi, jaką już zgubiłam. Ale kilka podstawowych rzeczy kupić musiałam, bo zsuwały mi się z pasa. I oby tak dalej!

Brawo ja! :D

TYDZIEŃ 5

Nie spodziewałam się dziś cudu. Po Wielkiejnocy, mimo, iż bez szczególnego obżarstwa, trudno spodziewać się wielkiego sukcesu w utracie wagi. Na wadze 1,1kg mniej niż w ostatni czwartek. Ale za to zdobyłam kolejny certyfikat potwierdzający mój wysiłek w walce z nadwagą. 

Oznacza to tyle, że dotychczas schudłam 1,5st = 9,5 kg! Czyż nie jest to powód do dumy? Ten tydzień postaram się bardziej zaplanować, jeśli o chodzi o obiady i zaopatrzyć się w "wolne" przekąski, którymi mogę zajadać swój ewentualny głód. 

W ostatni czwartek miesiąca (w naszej grupie) wyłania się dwóch zwycięzców: Slimmer of the Week (osoba, która straciła najwięcej na wadze w mijającym miesiącu) oraz Slimmer of the Month (czyli ten, kto w ciągu mijającego miesiąca schudł najwięcej). Znudzona analizowaniem postaw żywieniowych innych członków grupy, zastanawiałam się już, czy nie wyjść zanim skończy się spotkanie, bo właściwie przestałam już słuchać tego, co mówiła Linda oraz kolejne osoby. Większość dziś mówiła o tym samym, o czekoladowych jajkach wielkanocnych, o poluzowaniu sobie z tłustymi potrawami i obiecywała poprawę w nadchodzącym tygodniu. I nagle z zamyślenia wyrwała mnie Linda informująca wszystkich, że Slimmer of the Week to ja! Postawiła mi na kolanach kosz pełen owoców, warzyw, jajek i z dzbankiem z podziałką do odmierzania płynów, wręczyła naklejkę - gwiazdkę za osiągnięcie i magnes na lodówkę. 

Byłam tak zaskoczona, że zupełnie zapomniałam sfotografować ten koszyk i go tu pokazać. Co więcej, okazało się, że jedynie o pół funta, czyli około 226g przegrałam walkę o Slimmer of the Month! Wygrała dziewczyna, którą podglądam na FB i która jest dla mnie inspiracją. W ciągu zaledwie 22 miesięcy schudła 3st = 19,5kg. Rekordzistką w mojej grupie jest dziewczyna, która schudła, o ile dobrze pamiętam, w nieco ponad 2 lata aż 10st=63,5kg!!! To jest wyczyn!

Usłyszałam dziś ciekawą radę, by każdego miesiąca, tego samego dnia, fotografować siebie w całej postaci, by móc wrócić po jakimś czasie do starszych zdjęć i porównać je z najnowszymi i zobaczyć różnicę. Ja mam problem, bo mimo, iż schudłam już dość sporo, to żadnej różnicy nie widzę w swoim wyglądzie. Podobno takie fotografowanie siebie bardzo pomaga. Najlepiej zdrobić zdjęcia całego ciała i tylko twarzy. Te dwa zdjęcia pokażą, jak zmienia się nasze ciało, gdy się chudnie. Pora się chyba dać sfotografować. A jak wiadomo, puchatki zazwyczaj są wstydliwe i zdjęć sobie robić nie pozwalają. Czas to zmienić. I być dumną z tego, jak się zmieniamy/